نيز ، ر ك : « زهر الآداب » ج 2 ص 605 . ( 407 ) - ص 94 س 7 نه در رباع فتوّت نافخ نارى ناظر است به مثل « ما بها نافخ ضرمة » ، « المستقصى فى أمثال العرب » ج 2 ص 317 ، « اساس البلاغة » و « منتهى الأرب » ذيل مادّهء ( ض ر م ) ، يا « ما بالدّار نافخ ضرمة « 1 » » ، « لسان العرب » ، « محيط المحيط » ، « اقرب الموارد » ذيل مادّهء ( ن ف خ ) و ( ض ر م ) و « منتهى الأرب » ذيل مادّهء ( ن ف خ ) . يعنى در خانه كسى نيست . ( 408 ) - ص 94 س 7 و 8 ممالك همه مهالك گشته . قس : « . . . چون چيپال آن حال مشاهدت كرد و ممالك خويش بكلّى مهالك يافت . . . پشيمان شد » ، « ترجمهء تاريخ يمينى » ورق 17 ص آ ، و ورق 18 ، ص ب . ( 409 ) - ص 95 س 5 و 6 كأن لم يكن . . . الخ پندارى از جحون « 2 » تا صفا خود همدم و همنشين و همنفسى نبود ، و قصّه‌پرداز و افسانه‌سرايى در مكّه افسانه - سرايى و قصّه‌پردازى شبانه ساز نكرد . اين بيت را ياقوت در « معجم البلدان » ذيل « مكّة » ج 8 ص 140 و ابن هشام در « السّيرة النّبويّة » ج 1 ص 120 به عمرو بن الحارث بن عمرو بن

--> « لا أنت أنت » أى لست أنت الذى كنت تعهد محبا وامقا ، ذامقة . أى قد تغيرت و تغيرت الديار » . رك : ص 94 حاشيهء شمارهء 2 . - در « زهر الاداب » ج 2 ص 605 : تقضت الأوطار . ( 1 ) - اى ما بها احد . . . لان النار ينفخها الصغير و الكبير و الذكر و الأنثى . « لسان العرب » مادهء ( ن ف خ ) . ( 2 ) - « حجون » نام كوهى است مشرف بر مكه كه گورستان مكيان در دامن آن واقع بوده است . رك : « معجم البلدان » ج 3 ص 227 و « ترجمهء رحلهء ابن بطوطه » ص 131 .